Tinish belgilari: umumiy tushuncha, nuqta va vergul

Xotirjam ohangda aytilgan xabar yoki buyruq gap, shuningdek, narsani faqat atab ko‘rsatuvchi atov gap nuqta bilan tugaydi: «Bahor keldi.», «Darsni tayyorla.», «Kuz.» Vergul esa ko‘proq o‘rinlarda ishlatiladi: uyushiq bo‘laklar orasida; undalma, kirish so‘z va kirish birikmalarni ajratganda; ajratilgan bo‘laklarni ajratganda; ha, yo‘q, rahmat, xo‘sh, qani, xayr, salom kabi tasdiq-inkor va murojaat ma’nosidagi so‘zlardan keyin; qo‘shma gap qismlari orasida; ko‘chirma gapni muallif gapidan ajratganda. Masalan: «Ha, albatta, men sizga yordam beraman». Vergulni ortiqcha qo‘ysak ham, qo‘ymasak ham ma’no buzilishi mumkin, shuning uchun har bir vergulni sabab bilan qo‘yamiz.