Mumtoz matn va lug‘atlar bilan ishlash
«Muhokamat ul-lug‘atayn» («Ikki til muhokamasi», 1499) asarida Alisher Navoiy turkiy va fors tillarini taqqoslab, turkiy tilning boyligini isbotlaydi. Parchada muallif turkiy «yasanmoq» va «bezanmoq» so‘zlarining fors tilidagi muqobili haqida fikr yuritadi, shuningdek ko‘z va qosh oralig‘ini bildiruvchi «qabog‘» so‘zining forscha nomi yo‘qligini aytadi. Navoiy fikrini «Masnaviy»dan keltirilgan bayt bilan dalillaydi. Ikkinchi matn — Ezopning «Tulki va daraxt kesuvchi» masali: daraxt kesuvchi tulkini yashirib, ovchilarga «ko‘rmadim» deydi-yu, qo‘li bilan joyini ko‘rsatadi; tulki esa so‘z bilan ish bir-biriga mos bo‘lmaganini aytib, minnatdorchilik bildirmaydi. Xulosa: so‘zing amaling bilan bir bo‘lsin.
Masalni sahnalashtirish: uch o‘quvchi (tulki, daraxt kesuvchi, ovchi) masalni qisqa sahnada ko‘rsatadi, sinf xulosa chiqaradi.