Amirlik shaharlari. Ichki va tashqi savdo
Shaharlar amirlikda hokimiyat tayanchi, savdo va hunarmandchilik markazi hamda ilm o‘chog‘i edi. Buxoro 1533-yildan xonlikning, keyin amirlikning poytaxti bo‘lib qoldi (1920-yilgacha), unda yuzlab masjid, ko‘p madrasa va karvonsaroylar bo‘lgan, talabalar Xiva, Qo‘qon, Hisor va Rossiyaning musulmon o‘lkalaridan kelishgan. Samarqand ashtarxoniylar davrida urushlar va ko‘chmanchilar hujumi tufayli tanazzulga uchragan edi; Muhammad Rahim uni tiklashga urindi, Amir Shohmurod esa boshqa shaharlardan aholini ko‘chirtirib keltirib, taxminan 1780-yildan qayta obod qildi, XIX asr boshiga kelib aholi 25–30 minggacha yetdi. Hunarmandchilikda to‘qimachilik (Buxoro olachasi, bo‘zi, chit, Samarqand baxmali), temirchilik, zargarlik, kulolchilik, yog‘ochsozlik va charm ishlari rivojlangan; bozor iqtisodiy va jamoat markazi ham bo‘lgan. XVI asrdan Buyuk ipak yo‘lining ahamiyati pasayishi savdoga salbiy ta’sir qildi, shu sababli ichki bozorda oddiy hunarmandchilik va qishloq mahsulotlari savdosi ustun bo‘ldi. Tashqi savdo Hindiston, Afg‘oniston, Eron, Xitoy bilan davom etdi, 1804-yilda Orenburgda Buxoro savdogarlarining qarorgohi tashkil topdi, Rossiya bilan savdo kengaydi.
Sinf o‘qituvchi bilan mahalla bozoriga bordi. O‘quvchilar sotuvchilar mahsulotlarni turi bo‘yicha qanday joylashtirganini va odamlar qayerda to‘xtab suhbatlashishini kuzatdi. Keyin daftarga bozor chizmasini chizdi.
Savdogarlar, bozor boshqaruvchilari va shahar rejalashtiruvchilari odamlar qayerda to‘planishini o‘ylab joy tashkil qiladi.
Tasavvuringizdagi kichik bozor uchun oddiy chizma chizing: qaysi mahsulotlar yonma-yon turishi qulayligini belgilang.
«Bozor kuni»: sinfda hunarmand va xaridor rolini o‘ynab, mahsulot, narx va tarozi to‘g‘riligi haqida kichik sahna ko‘rsating.