Buxoro xonligining tashkil topishi

Shayboniyxon 1510-yilda halok bo‘lgach, taxtga uning amakisi Ko‘chkunchixon o‘tirdi va 1530-yilgacha hukmronlik qildi. 1511-yilda Bobur Mirzo Safaviylar yordamida Samarqandni uchinchi marta egalladi, ammo 1512-yilda shayboniylar uning va ittifoqchilarining qo‘shinini mag‘lub etib, Movarounnahrni qaytarib oldilar (bu jang Buxoro yaqinidagi G‘ijduvonda bo‘lgan). Ko‘chkunchixondan keyin Abu Said (1530–1533), so‘ng Shayboniyxonning jiyani Ubaydullaxon (1533–1540) hukmdor bo‘ldi; u 1533-yilda poytaxtni Samarqanddan Buxoroga ko‘chirdi va davlat shundan boshlab Buxoro xonligi deb atala boshladi. Ubaydullaxon Safaviylarning hujumlarini qaytarishga harakat qildi va 1533–1536-yillarda Buxoroda din peshvosi Mir Arab nomi bilan mashhur bo‘lgan shayx sharafiga madrasa qurdirdi. Uning vafotidan keyin sulola vakillari bir vaqtning o‘zida turli shaharlarda hukmronlik qildilar: Buxoroda Abdulazizxon, Samarqandda Abdulatifxon, Balxda Pirmuhammadxon, Toshkent va Turkistonda Navro‘z Ahmadxon. 1540-yillardan Navro‘z Ahmadxon (Baroqxon) Samarqand va Buxoro uchun kurashib, oliy xon mavqeiga erishdi; u 1556-yilda vafot etgach esa kurashda Iskandarxon va uning o‘g‘li Abdullaxon ustun chiqa boshladilar.