Kimyo sanoati
Mamlakat kimyo sanoatining tarixi 1932-yildan — Sho‘rsuvda oltingugurt qazib olina boshlagan yildan hisoblanadi. Sanoatda mineral o‘g‘itlar ishlab chiqarish katta o‘rin tutadi; shuningdek qishloq xo‘jaligi zararkunandalariga qarshi moddalar, plastmassa, kimyoviy tola, kauchuk va rezina, lok-bo‘yoqlar ishlab chiqariladi. Xomashyo xilma-xil: tabiiy gaz va neft, fosforit, oltingugurt, tuzlar, ohaktosh, rangli metallurgiya chiqindilari, paxta sanoati va qishloq xo‘jaligi chiqindilari. Kimyo sanoati boshqa tarmoqlarga xomashyo beradi va ulardan energiya, jihoz oladi, ya’ni ikki tomonlama bog‘langan. Yirik markazlar: Chirchiq (elektr-kimyo kombinati, 1940-yilda ishga tushgan), Farg‘ona va Navoiy (azotli o‘g‘it va kimyoviy tola), Qo‘qon va Samarqand (superfosfat), Olmaliq (ammofos), Muborak va Sho‘rtan (gaz va gaz-kimyo), Qo‘ng‘irot (soda), Dehqonobod (kaliyli o‘g‘it). Kimyo korxonalari energiya va suvni ko‘p ishlatadi va tabiatga salbiy ta’sir qilishi mumkin, shuning uchun ularni joylashtirishda ehtiyot bo‘linadi va tozalash inshootlari qo‘llanadi. Gaz xomashyosidan tola va plastmassa olish samarali.
«Zanjir kartochkalari»: gaz → polietilen → plyonka/quvur kabi bosqichlarni bosqichma-bosqich joylashtiring va xomashyodan tayyor mahsulotgacha yo‘lni tushuntiring.