Chorvachilik
Chorvachilik qoramolchilik, qo‘ychilik, yilqichilik, pillachilik va parrandachilikdan iborat; unga asalarichilik, baliqchilik va cho‘chqachilik ham kiradi. Qishloq xo‘jalik yerlarining katta qismini chorvachilikda ishlatiladigan yaylovlar tashkil etadi. Cho‘l va dashtlarda qorako‘l qo‘ylari va tuyalar boqiladi: qorako‘l qo‘ylaridan teri, jun va go‘sht olinadi, tuyadan ish hayvoni sifatida va jun hamda sut olish uchun foydalaniladi. Tog‘ va tog‘oldi yaylovlarida qo‘y, mayin tivitli echki, go‘sht-sut yo‘nalishidagi qoramol boqiladi, yilqichilik ham rivojlangan. Qoramol deyarli barcha viloyatlarda go‘sht va sut uchun boqiladi. Yilqilar Samarqand, Qashqadaryo, Xorazm va Qoraqalpog‘istonda ko‘proq; ilgari ular dala ishlarida ishlatilgan, hozir sport, shaxsiy xo‘jalik va go‘sht uchun boqiladi. Pillachilik paxtachilik bilan bog‘liq: tut daraxti dala chetida, ariq va yo‘l bo‘yida o‘stiriladi, ipak qurti aprel–may oylarida boqiladi, o‘sha paytda dala ishi kam bo‘ladi. Parrandachilik fermalari go‘sht va tuxum beradi; Toshkent, Buxoro, Xorazm va Qoraqalpog‘istonda baliq ko‘paytiriladi. Chorvachilik paxtachilik bilan paxta chigiti kunjarasi va beda orqali bog‘langan.
«Chorva xaritasi»: guruhlar atlasdagi chorvachilik xaritasidan har bir tarmoq (qo‘y, tuya, ipak, baliq) qayerda ekanligini yozuvsiz xaritaga tushiradi.