Chorvachilik
Chorvachilik qoramolchilik, qo‘ychilik, yilqichilik, pillachilik va parrandachilikdan iborat; unga asalarichilik, baliqchilik va cho‘chqachilik ham kiradi. Qishloq xo‘jalik yerlarining katta qismini chorvachilikda ishlatiladigan yaylovlar tashkil etadi. Cho‘l va dashtlarda qorako‘l qo‘ylari va tuyalar boqiladi: qorako‘l qo‘ylaridan teri, jun va go‘sht olinadi, tuyadan ish hayvoni sifatida va jun hamda sut olish uchun foydalaniladi. Tog‘ va tog‘oldi yaylovlarida qo‘y, mayin tivitli echki, go‘sht-sut yo‘nalishidagi qoramol boqiladi, yilqichilik ham rivojlangan. Qoramol deyarli barcha viloyatlarda go‘sht va sut uchun boqiladi. Yilqilar Samarqand, Qashqadaryo, Xorazm va Qoraqalpog‘istonda ko‘proq; ilgari ular dala ishlarida ishlatilgan, hozir sport, shaxsiy xo‘jalik va go‘sht uchun boqiladi. Pillachilik paxtachilik bilan bog‘liq: tut daraxti dala chetida, ariq va yo‘l bo‘yida o‘stiriladi, ipak qurti aprel–may oylarida boqiladi, o‘sha paytda dala ishi kam bo‘ladi. Parrandachilik fermalari go‘sht va tuxum beradi; Toshkent, Buxoro, Xorazm va Qoraqalpog‘istonda baliq ko‘paytiriladi. Chorvachilik paxtachilik bilan paxta chigiti kunjarasi va beda orqali bog‘langan.
Qish kunlari kigiz yoki issiq qo‘l bilan to‘qilgan kiyim qo‘y yunglaridan tayyorlanadi. Yunglar chorvadorlar boqqan qo‘ylardan olinadi, keyin tozalanib, iplarga aylanadi. Chorva mahsuloti kundalik hayotdagi ko‘p narsaga yetib keladi.
Chorvador hayvonlarni boqadi, veterinar ularni sog‘lom saqlaydi, yung va teri qayta ishlovchisi mahsulotni tayyorlaydi.
Hayvonlardan olinadigan beshta mahsulotni (oziq yoki material) yozing va qaysi hayvondan ekaniga qarab guruhlang.
«Chorva xaritasi»: guruhlar atlasdagi chorvachilik xaritasidan har bir tarmoq (qo‘y, tuya, ipak, baliq) qayerda ekanligini yozuvsiz xaritaga tushiradi.