Sergey Yesenin. «Onaga maktub»
Sergey Yesenin (1895–1925) «Письмо матери» she’rini 1924-yilda yozgan. U paytda shoir allaqachon keng shuhrat qozongan edi, lekin tinimsiz ish tufayli o‘z qishlog‘i Konstantinovoga sakkiz yil bora olmagan. Sayohat arafasida u onasiga bu she’rni bag‘ishlagan. She’r quvonchli salom bilan boshlanadi: «Ты жива ещё, моя старушка?» Shoir onasiga shunday deydi: 1) men tirikman, sendan salom; 2) onaning ko‘z oldiga tez-tez keladigan dahshatli manzara — go‘yo o‘g‘lini janjalda yarador qilishgan — bu shunchaki og‘ir xayol, u onasini ko‘rmasdan o‘lmaydi; 3) men avvalgidek mehribonman va uyga qaytishni orzu qilaman; 4) orzu bo‘lib o‘tgan va amalga oshmagan narsani qo‘zg‘atma — men hayotda erta yo‘qotish va charchoqni boshdan kechirdim; 5) sen mening yagona yordamim va yagona «несказанный свет»san, shuning uchun tashvishlanma. Onaning eski kiyimda yo‘lga chiqib turishi shoirni qiynaydi, shuning uchun oxirgi bandda boshdagi so‘zlar takrorlanib, she’r halqa shaklini oladi. Ohang samimiy, sodda, so‘zlashuv so‘zlari («шибко», «ветхий шушун») qishloq hayotini jonlantiradi. Shoir tasalli beradi, lekin uning o‘zida ham sog‘inch bor.
Rus tilli qalamdosh do‘stiga o‘quvchi qisqa xat yozdi: «У меня всё хорошо: я учусь, играю в футбол и жду каникул. Напиши, как у тебя дела». Xat samimiy va tushunarli edi.
Qalamdosh do‘stlar, uydan uzoqda yurgan odamlar va sayohatchilar qisqa xat bilan o‘z holidan xabar beradi.
Xayoliy do‘stingizga rus tilida to‘rt qatorli xat yozing: holingiz, mashg‘ulotingiz va bitta savol. Hech kimga yubormang.
«Javob xati». Juftliklar onaning ismidan she’rga 5–6 jumlalik javob yozadi: nimadan quvonadi, nimadan xavotirda, shoirdan nimani so‘raydi.