Metall o‘tkazgichlar qarshiligining temperaturaga bog‘liqligi
Metallarda temperatura ortganda kristall panjara ionlarining tebranishlari kuchayadi, elektronlar ular bilan ko‘proq to‘qnashadi, tartibli harakat tezligi va tok kamayadi – qarshilik ortadi. Tajriba: lampaga ketma-ket ulangan temir spiral qizdirilsa, lampa xiraroq yonadi. Bog‘lanish: R = R₀(1 + αΔt), ρ = ρ₀(1 + αΔt), bunda R₀, ρ₀ – 0 °C dagi qiymatlar, α – qarshilikning temperatura koeffitsiyenti (toza metallar uchun taxminan 0,004 °C⁻¹; nixrom uchun juda kichik ≈ 0,0002 °C⁻¹). Bu bog‘lanishdan qarshilikli termometrda foydalaniladi (platina: yuqori aniqlik, juda keng diapazon). Juda past temperaturada ba’zi moddalarning qarshiligi kritik temperaturada sakrab nolga tushadi – o‘ta o‘tkazuvchanlik (X. Kamerling-Onnes, 1911, simob ≈ 4,2 K). Bunday o‘tkazgichda tok manbasiz uzoq vaqt oqishi mumkin. 1957-yilda hodisaning nazariyasi yaratildi (Bardin, Kuper, Shrifer; N. Bogolyubov ham hissa qo‘shgan), 1986–1987-yillardan boshlab kritik temperaturasi ancha yuqori (≈ 90 K va undan ortiq, ya’ni suyuq azot temperaturasidan baland) materiallar topildi. Qo‘llanilishi: kuchli magnitlar (tomograf, tezlatgichlar), kam yo‘qotishli tok uzatish.
Faqat hisob bilan va o‘qituvchi nazoratida: R = R₀(1 + αΔt) bo‘yicha misning qarshiligini 0, 50, 100 °C uchun hisoblab, grafik chizing. Qizdirilgan simlar va qaynoq suv bilan o‘zingiz tajriba o‘tkazmang; suyuq azot va geliy bilan faqat mutaxassis ishlaydi.