Xitoy (IV–X asrlarda)
Xan imperiyasi III asrda inqirozga uchradi va mamlakat Vey, Shu hamda U davlatlariga bo‘linib ketdi. Uzoq urushlardan so‘ng Suy sulolasi mamlakatni 589-yilga kelib birlashtirdi (sulola 581–618). Shimoldagi ko‘chmanchilar, jumladan Turk xoqonligi bilan kurash kuchli markaziy hokimiyatni talab qilgan. Suy davrida Xuanxe va Yanszi daryolarini bog‘lovchi Buyuk kanal qurildi, pul islohoti o‘tkazildi. 618-yilda Li Yuan taxtni egallab Tan sulolasiga (618–907) asos soldi. Tan davrida yerlar davlatniki deb e’lon qilingan, dehqonlarga kichik yer ulushlari taqsimlab berilgan (624-yildagi qonun) va ular soliq hamda mehnat majburiyatini ado etgan; imperator esa a’yonlarga yirik yer in’om qilgan. Shaharlar — poytaxt Chanan, Loyan, Yanchjou, Guanchjou — hunarmandchilik va savdo markazlari bo‘ldi; hunarmandlar sexlarga uyushgan, yagona mis tanga joriy etilgan. Tan qo‘shinlari Turk xoqonligi, Gaochan (640) va Koreya shimolidagi Koguryo (668)ga qarshi urush olib bordi; Xitoy Arab xalifaligi, Vizantiya, Yaponiya va Hindiston bilan aloqa o‘rnatdi. Keyingi Sun sulolasi (960–1279) davrida Xitoyning xalqaro aloqalari yanada kengaydi.
«Xitoy sulolalari»: o‘quvchilar Xan → uch davlat → Suy → Tan → Sun tartibini kartochkalarda joylashtiradi.