Asos va qo‘shimchalar
So‘zning asosiy ma’nosini ifodalab, mustaqil qo‘llana oladigan qismi asos deyiladi. Mustaqil qo‘llana olmaydigan, asosga qo‘shilib yangi yoki qo‘shimcha ma’no yuklaydigan, shuningdek, so‘zlarni bog‘lashga xizmat qiladigan qism qo‘shimcha deyiladi. Masalan, mevazor, mevali, mevaning, mevalarni so‘zlarida meva — asos, uni mustaqil qo‘llash mumkin; -zor, -li, -ning, -lar, -ni esa qo‘shimcha, ularni yolg‘iz ishlatib bo‘lmaydi. Bir umumiy asosli so‘zlar asosdosh so‘zlar sanaladi: tashvishli, sertashvish, tashvishlanmoq.
Insho yozayotgan bola bir so‘zni takrorlayverishdan qochib, o‘sha asosdan yasalgan boshqa so‘zlarni ishlatdi. Matn boy va chiroyli chiqdi.
Yozuvchi matnni boyitish uchun qarindosh so‘zlarni tanlaydi, muharrir takrorlarni almashtiradi, nom tanlovchi yangi joyga mos nom izlaydi.
Qisqa bir so‘zni tanlab, undan yasalgan boshqa so‘zlarni besh daqiqada imkon qadar ko‘p eslab ko‘ring.
«Eng ko‘p so‘z»: ikki guruh «suv» asosidan so‘zlar hosil qiladi (suvchi, suvli, suvsiz, suvla...). Kim ko‘p topsa, g‘olib.