Morfologiya, so‘z tarkibi, asos va qo‘shimchalar

So‘zning asosiy ma’nosini ifodalab, mustaqil qo‘llana oladigan qismi asos deyiladi. Mustaqil qo‘llana olmaydigan, asosga qo‘shilib yangi yoki qo‘shimcha ma’no yuklaydigan, shuningdek, so‘zlarni bog‘lashga xizmat qiladigan qism qo‘shimcha deyiladi. Masalan, mevazor, mevali, mevaning, mevalarni so‘zlarida meva — asos, uni mustaqil qo‘llash mumkin; -zor, -li, -ning, -lar, -ni esa qo‘shimcha, ularni yolg‘iz ishlatib bo‘lmaydi. Bir umumiy asosli so‘zlar asosdosh so‘zlar sanaladi: tashvishli, sertashvish, tashvishlanmoq.