Bo‘g‘in va urg‘u
Bo‘g‘in — bir nafasda aytiladigan so‘z qismi. Har bir bo‘g‘inda bitta unli bo‘ladi. Unli bilan tugagan bo‘g‘in ochiq (o-na, bo-la), undosh bilan tugagan bo‘g‘in yopiq (mak-tab) hisoblanadi. Ikki unli orasidagi bitta undosh keyingi bo‘g‘inga o‘tadi: ki-tob. Ikki undosh yonma-yon kelsa, birinchisi oldingi bo‘g‘inda qoladi: mak-tab, ol-ma. Urg‘u — so‘z bo‘g‘inlaridan birining kuchliroq aytilishi. O‘zbek tilida so‘z urg‘usi, odatda, oxirgi bo‘g‘inga tushadi: maktáb, kitób, o‘qituvchí.
Yozuvchi qog‘oz chetiga yetganda uzun so‘zni bo‘g‘in chegarasidan ikki satrga bo‘ladi, shunda matn chiroyli va tushunarli ko‘rinadi. Qo‘shiq aytganda ham har bir bo‘g‘inga bir zarb to‘g‘ri keladi.
Muharrir matnni sahifaga joylaydi, qo‘shiq matni muallifi ohangga mos so‘z tanlaydi, boshlang‘ich sinf o‘qituvchisi o‘qishni o‘rgatadi.
Uzun bir so‘zni chapak chalib bo‘g‘inlab ayting, so‘ng uning nechta chapak bo‘lganini sanang.
«Chapak bilan bo‘g‘in»: o‘qituvchi so‘z aytadi, bolalar har bir bo‘g‘inga bir marta chapak chaladi va oxirgi bo‘g‘inni baland aytadi.