Nikolay Ilin. She’rlar
Kitobdagi «Поэты Узбекистана» bo‘limining oxirida Nikolay Dmitriyevich Ilinning ikki she’ri joylashgan (tarjimai holi yo‘q). Birinchi she’r — «Весёлые праздники детства…». Uning har bandi «Что может быть лучше…» ritorik savol bilan tugaydi: bolalikning quvnoq bayramlari va yosh do‘stlarga sadoqat, qo‘shnichilik, oltin barglar naqshi, har uyda gul, shahar, sizni yaxshi ko‘rgan xalq. Oxirgi band: bolalikning so‘nmas nuri chakkalardagi kumushni erkalaydi; «yaxshilikka yaxshilik qaytarishdan oddiyroq va yaxshiroq narsa nima?» Ikkinchi she’r — «В далёкой прозрачности горы…» — shaharga murojaat. Uzoqda tog‘lar shaffof, yaqinda daryo; shoir «abadiy bo‘laman, shahrim, sening gulzoringning niholi», «sening ohanglaring akkordi», «cheksizliging lahzasi». Shahar uning uchun quyosh nuri va samimiy dilkashligi bilan aziz. Tasvir vositalari: ritorik savol, anafora («Что может быть лучше…», «Я вечно останусь»), murojaat, metafora («росток цветника», «аккорд созвучий», «мгновенье бесконечности»). G‘oya: ona shahar va xalqqa muhabbat bolalik xotirasi va yaxshilik bilan bog‘liq.
«Mening «Что может быть лучше…»im». Har bir o‘quvchi shu tuzilishda o‘z to‘rt satrini yozadi (ona shahar, do‘stlar, oila) va sinfda o‘qiydi.