Valentin Rasputin. «Fransuz tili darslari»
Valentin Grigoryevich Rasputin (1937–2015)ning asarlari ko‘p tillarga tarjima qilingan, bir nechta qissa va hikoyalari filmga olingan va sahnalashtirilgan. «Уроки французского» — avtobiografik asar. Muallif aytishicha, uni o‘quvchining qalbiga o‘z vaqtida berilgan darslar tushishi uchun yozgan. Yozuvchi eslaydi: o‘qituvchisi o‘zi ham xuddi hikoyadagidek menga makaron solingan posilka yuborganini unutgan; «chin yaxshilik uchun qilgan odamning xotirasi uni qabul qilgan odamnikidan kam bo‘ladi». Syujet: 1948-yilda bola beshinchi sinfga boradi. Qishlog‘ida faqat boshlang‘ich maktab bor edi, shuning uchun u tumanga, uydan 50 km uzoqqa o‘qishga ketadi. U oilada uch bolaning kattasi, otasiz o‘sgan; onasi uni tanishinikiga joylashtiradi. U yaxshi o‘qiydi, faqat fransuz tilida talaffuzi qiyin. Uyda och qoladi: onasi gohida non va kartoshka yuboradi, lekin tez tugaydi. Sut sotib olish uchun u pulga o‘ynaydigan yigitlar to‘dasiga qo‘shiladi; kuniga bir rubldan ortiq yutmaydi. Sheriklar buni yoqtirmay, uni kaltaklaydi. Ertasiga sinf rahbari Lidiya Mixaylovna uning jarohatini ko‘radi; Tishkin hammasini aytib beradi. Lidiya Mixaylovna: «pulga o‘ynama», lekin nega o‘ynaganini bilib oladi — sut uchun. U bolani kechqurun o‘z uyiga fransuz tili uchun chaqiradi, ovqatga taklif qiladi; bola uyalib qochadi. So‘ng maktabga makaron solingan posilka keladi; bola jo‘natuvchining o‘qituvchi ekanini taxmin qiladi va qaytarib beradi: bizning qishloqda makaron ham, gematogen ham bo‘lmaydi. Keyin Lidiya Mixaylovna o‘quvchi bilan devorga tanga urish o‘yiniga o‘tadi, buni «pulga o‘yin» deb o‘zi aytadi; o‘yinda u bolaga yutqazishga harakat qiladi, bola buni payqab, «bu halol emas» deydi. Direktor Vasiliy Andreyevich ularni o‘yin paytida ko‘radi: u o‘qituvchining o‘quvchi bilan pulga o‘ynashi mumkin emasligini aytadi. Uch kundan keyin Lidiya Mixaylovna Kubanga jo‘nab ketadi, bolaga: «ayb mening». Qish o‘rtasida bolaga pochta orqali posilka keladi: ichida makaron va uchta qizil olma. G‘oya: chin yaxshilik evaziga hech narsa talab qilmaydi, uni qabul qilgan odam esa umr bo‘yi eslaydi. Muhim eslatma: pulga o‘yin — yomon odat; o‘qituvchi bolaga yordam berishning boshqa yo‘lini topishi kerak edi, katta odam bola bilan pulga o‘ynamasligi lozim. Hikoya bu xatoni oqlamaydi, uning ortidagi mehrni ko‘rsatadi.
«O‘qituvchiga xat». Har bir o‘quvchi qahramon nomidan Lidiya Mixaylovnaga yillar o‘tgach minnatdorchilik xati yozadi (5–6 jumla).