Hamid Olimjon she’riyati

«Chimyon esdaliklari» – shoirning tog‘ manzarasiga bag‘ishlangan she’ri. Darslikka ko‘ra, shoir tog‘ manzarasini rassomdek chizadi: tog‘ga chiqqan odamga osmon yaqin tuyuladi, bulutlardan turli shakllar paydo bo‘ladi. Yoz jaziramasida ham daralarda qor chiziqlari ko‘rinadi, shu bois bir vaqtning o‘zida yoz ham, qish ham, bahor ham mavjud, shoir «bahor va yoz» peshvoz chiqqanini aytadi. Bahor tog‘dan tog‘ga ko‘chib yuradi, qo‘lida lola piyola – bunday tashbehni hech kim o‘ylamagan. Ko‘llar toshoynaga o‘xshatiladi. Shoir yo‘lda hayotida ko‘rmagan gullarga duch keladi va ularga nom qo‘yishdan ojiz. Manzara ham vahshiy, ham osuda – ziddiyatli. Shoir tabiat oldida beg‘ubor bolaga aylanadi: buloq ustida yotib, suvdan qonib ichadi. Darslik uning tabiat go‘zalligi poymol bo‘lmasligini istashini ta’kidlaydi. «Va san’atga bermasdan ozor» misrasi shu istakni anglatadi: tabiat – tengsiz san’at asari.