«Boburnoma» haqida
Darslikka ko‘ra, «Boburnoma» – adabiy va tarixiy ahamiyatga ega asar: unda o‘rta asr Osiyosining tog‘lari, daryolari, iqlimi, aholisi, ijtimoiy-siyosiy ahvoli, ko‘plab kishilarning kechinmalari jamlangan. Asar Andijon, Samarqand, Xo‘jand, Hirotdan Kobul va Agragacha bo‘lgan taxminan 50 yillik voqealarni yoritadi, lekin 1508–1520, 1525 va 1530-yil voqealari unda aks etmagan. Bobur o‘z asarini boshida «Vaqoyi’» («Voqealar») deb atagan; Yusuf Xos Hojib va Rabg‘uziy davridagi nasr namunalaridan, Navoiy yuksaltirgan nasrdan keyin «Boburnoma» o‘zbek nasrida o‘ziga xos kashfiyot bo‘ldi. Voqealar aniq, ixcham, hayotiy haqiqatga mos bayon qilinadi; muallif tabiat tasviriga, joylar va kishilarning ta’rifiga katta e’tibor beradi. Bobur Amir Temur, Ulug‘bek, Husayn Boyqaro, Shayboniyxon kabilarga, shuningdek, shoirlar, musavvirlar va musiqachilarga, jumladan Navoiy, Behzod va Jomiyga baho beradi. Bobur shaxsiyatida rostgo‘ylik, mardlik, adolatparvarlik, mehribonlik va qattiqqo‘llik namoyon bo‘ladi; u o‘zining ham xatolarini yashirmaslikka intilgan.
Sinf «Boburnoma» tasnifini tuzadi: 4 ustun – tarix, tabiat, odamlar tavsifi, adabiyot/san’at; har ustunga bitta misol (nomi bilan) topiladi.