Alisher Navoiy g‘azallari

«Ko‘zung ne balo qaro bo‘lubtur» g‘azali tardi aks san’atiga qurilgan: birinchi misradagi so‘zlar ikkinchisida o‘rin almashib, yangi ma’no beradi («qaro balo» – balolarning eng og‘iri). «Qaro» so‘zi bir joyda fe’lning buyruq shakli («qara») sifatida ham eshitilishi mumkin – bu iyhom. «Meni men istagan» g‘azali «Badoyi ul-vasat» devonidan; unda oshiq o‘zi istagan kishi uni istamasligini, uni istaganlarning esa unga ko‘ngil bo‘lmasligini aytadi, hur-u pari bazmi ham uni qiziqtirmaydi, uning ko‘ngli faqat yorga mos. So‘z takrori bu g‘azalda ma’noni tovlantiradi. «Ey sabo» g‘azalida oshiq saboga murojaat etib, yorga o‘z holini, yig‘isining shiddatini va yorning bergan va’dasidan qaytganini aytishni topshiradi; yor uchun jon ham jahon ham sadaqa, ammo yorning nigohi boshqalarga qaragani oshiqni ranjitadi. Maqta’da shoir o‘zini hech bir gulshanda tengi yo‘q bulbulga o‘xshatadi. Bu g‘azallar radifli, har birining vazni darslikda ko‘rsatilgan: birinchisi hazaj, oxirgisi ramal bahrida.