Hamid Olimjon va «O‘rik gullaganda»
Darslikka ko‘ra, Hamid Olimjon 1909-yil 12-dekabrda Jizzaxda tug‘ilgan; asl ismi Abdulhamid; to‘rt yoshida otasidan ayrilib, bobosi Azimbobo qo‘lida o‘sgan. Bobosi unda o‘qishga havas uyg‘otgan; Fozil Yo‘ldosh o‘g‘lining doston va termalarini tinglagan, onasi Komila aya esa ertaklarni yod bilgan, shu tariqa shoir xalq og‘zaki ijodi bilan bolaligidanoq oshno bo‘lgan. Bolalik xotirasida 1916-yilgi Jizzax qo‘zg‘olonining bostirilishi izi qolgan. U bilim yurti va Oliy pedagogika institutida o‘qigan; talabalik yillarida «Ko‘klam» she’rlar va «Tong shabadasi» hikoyalar to‘plami chiqqan; keyin «Oygul bilan Baxtiyor» kabi to‘plam va dostonlar nashr qilingan. 1939-yilda Yozuvchilar uyushmasining mas’ul kotibi bo‘lgan. Darslik uni nozik hissiyot musavviri, tabiatan lirik shoir, deydi; lirik qahramoni uchun eng muhimi – baxt. «O‘rik gullaganda» she’rida o‘rik derazasi oldida oppoq gullaydi; shabboda gul hidini olib ketadi; shoir har bahorda «baxtim bormi?» deb so‘raydi, yellar va qushlar «baxting bor» deb javob beradi; so‘nggi bandda tole mo‘l ekani, hech bahorni ko‘rmay o‘tganlarning haqi ham shoirda ekani aytiladi, she’r boshlanishdagi tasvir bilan tugaydi.
O‘quvchi kuzda maktab oynasidan sarg‘ayib borayotgan barglarni ko‘radi va «chiroyli» deyish o‘rniga bu uni nimaga o‘xshab ketganini yozadi. Natijada tuyg‘u aniq chiqadi va boshqalar ham uni his qiladi.
Tabiat yozuvchilari, fotosuratchilar va o‘qituvchilar ko‘rganini his bilan bog‘lab ifodalaydi.
Bir mavsum haqida ikki ro‘yxat tuzing: ko‘rgan narsalaringiz va his qilgan tuyg‘ularingiz.
Sinf she’rni ketma-ket o‘qib, 4 qismga ajratadi: gullash, shoir o‘yi, yellar javobi, yakun. Har qismga bitta sarlavha qo‘yadi.