Said Ahmad «Qorako‘z majnun»

Darslikka ko‘ra, Said Ahmad (Husanxo‘jayev) 1920-yilda Toshkentning Samarqand darvoza mahallasida tug‘ilgan, 2007-yilda vafot etgan. U «Mushtum» jurnali, radiokomitet, «Qizil O‘zbekiston», «Sharq yulduzi»da ishlagan; birinchi hikoyalar to‘plami «Tortiq» 1940-yilda chiqqan. U «Qadrdon dalalar», «Hukm» qissalari, «Ufq» trilogiyasi, «Jimjitlik» romani, «Kelinlar qo‘zg‘oloni» dramasi muallifi; qatag‘on davrida aybnomaga uchrab, lagerda bo‘lgan, shu davr «lager turkumi» hikoyalarini yaratgan. «Qorako‘z majnun» (1999) hikoyasi: Saodat aya – sakson yoshga yaqin beva ona. Katta o‘g‘li Bo‘rixon armiyaga ketgach, uzoq yurtda uylanib, qolib ketgan; o‘n besh yildan beri xat ham yo‘q. Onaning yagona hamdami – kichkina qora ko‘zli it Qorako‘z; qizi Qumri baxtsiz, ikki marta turmush qurib, qaytib kelgan. Nevarasi Anvar tog‘asini topib, uning o‘zbekchani unutganini aytganda, ona ruhan sinadi. Oradan vaqt o‘tib, Bo‘rixon uyga keladi: u boshqa odamga o‘xshaydi, o‘z tilini bilmaydi, onaning qarindoshlari bilan ruscha gaplashadi. Ona uning boshqa diniy e’tiqodni qabul qilganini bilgach, undan yuz o‘giradi, uning bolalik kiyimlarini yoqadi, o‘g‘li ketadi. Ko‘p o‘tmay ona vafot etadi; undan oldin farzandlari va nevaralarini chaqirib, vasiyat qiladi. Qorako‘z esa onaning ovozini magnitofon tasmasidan eshitib, tinmay akillaydi va uyqusi buzilgan qo‘shnilardan biri uni otib o‘ldiradi.