Oripovning «Qo‘riqxona» she’ri
«Qo‘riqxona» she’ri qo‘riqxona haqidagi tasvirdan boshlanadi: kamyob o‘simlik va hayvonlar asraladi, atrofi o‘raladi, ularni sayoq ovchilardan jarima va qamoq bilan himoya qilamiz. Shundan so‘ng shoir asosiy fikrga o‘tadi: dunyoda ko‘p narsa kamyob, ezgu tuyg‘ular ham kamyob bo‘lib qolishi mumkin; shuning uchun ularni ham «qo‘riqxona» qilib asrash kerak. Shoir asrashni chaqiradi: sof qalb, insof, ezgulik, oqibat, hayo, imon, vijdon. Ularning ko‘pi kamyob yoki yo‘qolib borayotgan jonzotlarga (tojdor turna, ayiq, Qor odam kabi) qiyoslanadi. Darslik shoirning maqsadi qo‘riqxona haqida xabar berish emas, insoniy qadriyatlar haqida gapirish ekanini ta’kidlaydi. Imon haqidagi bandga alohida e’tibor beriladi: darslikka ko‘ra, imon barcha insoniy fazilatlarni o‘zida mujassam etadi, imonni asrash – bu dunyo va oxiratni asrash. Yovuz qarashlar va yovuz kimsalar jamiyatni yemiradi; tinch hayot uchun adolat zarur. She’r oxirida dunyo va insonlar qalbi yovuzlikdan zada bo‘lgan «Qo‘riqxona»ga o‘xshatiladi. Darslik she’rni dunyo va inson qalbini yovuzlikdan asrash haqidagi ogohnomaga qiyoslaydi.
Sinf «Mening qo‘riqxonam» ro‘yxatini tuzadi: 5 ta qadriyat (masalan, rostgo‘ylik) va har birini asrash uchun 1 ta aniq ish.