Abdulla Oripov she’riyati
Darslikka ko‘ra, Oripov lirikasi bilan o‘zbek she’riyatiga ko‘ngil dardlarining, ruhiy iztiroblarning va armonga aylangan orzularning tasviri kirib keldi. Shoirdan oldingi davrda ko‘p she’rlar mavzuga ko‘ra baholanar, qanday yozilgani ikkinchi o‘rinda turar edi; Oripov esa tuyg‘ularga quruqshagan she’riyatga o‘ychan g‘am va o‘y olib kirdi. U bir inson dardini, ya’ni o‘zinikini, baqirmay, pichirlab aytdi, shuning uchun she’rlarida samimiylik kuchli. Darslik 1960–70-yillarda uning she’riyati tuyg‘ularning qurib qolishidan saqlab qolganini va shoirni o‘z davrini yaratgan ijodkor deb atash mumkinligini yozadi. Shoir ba’zan bir misrada butun kayfiyatni beradi: zilzila paytidagi ruhiy holat, yoshlik yillari, xalq tashvishi, Vatan manzarasi va sevgi kabi mavzular ixcham obrazlar bilan chiziladi. Tashbehlari hayotiy asosga ega; yuzlab odam ko‘rib o‘tgan o‘rik gulida u hayotning davomi belgisini ko‘ra oladi, murakkab va mavhum tuyg‘ularni ham tuyimli qilib tasvirlaydi.
O‘zingiz yaxshi ko‘rgan bir tabiat manzarasini (masalan, bahordagi daraxt) tanlab, unda boshqalar payqamaydigan bir jihatni toping va 3–4 gapda o‘z so‘zlaringiz bilan yozing; she’rdan parcha ko‘chirmang.