Angliya o‘rta asrlar so‘ngida
Yuz yillik urush Angliya iqtisodiyotiga ham zarar yetkazdi. 1377-yilda jon solig‘i joriy etildi, 1380-yilda u uch baravar oshirildi; soliq yig‘uvchilarning suiiste’mollari 1381-yilgi qo‘zg‘olonga sabab bo‘ldi. Kambag‘al ruhoniy Jon Boll va’zlarida odamlar tabiatan teng ekanini aytgan. Qo‘zg‘olonga Uot Tayler boshchilik qildi; ular Londonga kirib, amaldorlarning uylarini yondirdi. 14 yoshli Richard II «Mayl End» dasturini qabul qildi: dehqonlarning qaramligini bekor qilish, erkin savdo va yer solig‘ini kamaytirish. Smitfildda ikkinchi uchrashuvda Tayler to‘qnashuvda halok bo‘ldi, qirol va’dalar berib qo‘zg‘olonchilarni tarqatdi, so‘ng qo‘shin ularni shafqatsiz bostirdi. Shunga qaramay, XV asrda ko‘p qaram dehqon to‘lov evaziga ozod bo‘ldi. 1455–1485-yillarda Lankasterlar va Yorklar o‘rtasidagi «Qizil va Oq gullar» urushi bo‘ldi; baronlar ko‘plab qirildi. 1485-yilda Bosvort jangida g‘alaba qozongan Genrix Tyudor Genrix VII (1485–1509) nomi bilan taxtga o‘tirdi. Uning davrida qirol hokimiyati kuchaydi: u yangi zodagon oilalarni lordlar palatasiga kiritdi, umumpalata esa yangi soliqlarga ko‘mak berdi.
«Qo‘zg‘olon talablari»: sinf ikki dasturni (Mayl End, Smitfild) taqqoslab, talablarni ikki ustunga yozadi.