O‘zbekistonning ichki suvlari va suv boyliklari
Ichki suvlarga daryolar, ko‘llar, muzliklar va yerosti suvlari kiradi; ulardan inson uchun eng muhimi daryolardir. O‘zbekiston daryolari berk havzaga kiradi: tog‘larda boshlanib, tekislikda sug‘orishga sarflanadi, yerga shimiladi va bug‘lanadi, ayrimlari cho‘lda tugaydi. Tekislikda daryo tarmog‘i juda siyrak (1 km² ga taxminan 20 m daryo), tog‘ va adirlarda zich, chunki tog‘larda yog‘in ko‘p va bug‘lanish kam. To‘yinishiga ko‘ra daryolar bir necha guruhga bo‘linadi: baland tog‘lardagi muzlik va doimiy qordan to‘yinadiganlar (Amudaryo, Zarafshon) iyul–avgustda sersuv; qor va muzdan to‘yinadiganlar (Sirdaryo, Chirchiq, Surxondaryo) may–iyunda; past tog‘lardagi qordan to‘yinadiganlar (Ohangaron, Qashqadaryo) aprel–mayda; yomg‘ir va qordan to‘yinadigan kichik soylar bahorda sersuv, yozda quriydi. Amudaryo — o‘lkaning eng sersuv, Sirdaryo — eng uzun daryosi. Zarafshon (uzunligi taxminan 877 km) Zarafshon muzligidan boshlanib, Samarqand, Navoiy va Buxoro vohalarini sug‘orib, Amudaryogacha yetib bormaydi. O‘zbekiston foydalanadigan daryo suvining katta qismi qo‘shni tog‘li davlatlar hududida hosil bo‘ladi.
«Daryo yo‘li»: har guruh bitta daryoning (Zarafshon, Chirchiq, Qashqadaryo, Surxondaryo, Ohangaron) manbasi, irmoqlari va tugash joyini xaritada qizil ip bilan belgilab ko‘rsatadi.