N. A. Nekrasov. «Однажды, в студёную зимнюю пору...»
Nikolay Alekseyevich Nekrasov (1821–1878) — oddiy xalq hayotini yaxshi ko‘rgan va tasvirlagan rus shoiri. Bu she’r «Крестьянские дети» (1861) she’ridan parcha. She’rda shoir o‘rmondan chiqib, qattiq sovuqda ot yetaklab kelayotgan juda kichik bolani uchratadi. Bola katta etik, qo‘y terisidan ishlangan po‘stin va katta qo‘lqop kiyib olgan, o‘zi esa «ноготок» (tirnoqdek kichkina) — shuning uchun uni «мужичок с ноготок» deyishadi. Bola birinchi qarashda qattiqqo‘l: shoir salom bersa, «Yo‘lingdan qol!» deydi. Suhbatdan ma’lum bo‘ladi: otasi o‘rmonda daraxt kesadi, u esa o‘tin tashiydi; oilada faqat ikkita erkak bor — ota va u; ismi Vlas, yoshi oltidan o‘tgan. Shoir bolaning mehnatsevarligini, jiddiyligini tabassum va mehr bilan tasvirlaydi. Dialog she’rni jonli qiladi. Bu she’r bolaning mehnati, ammo bolalik to‘la o‘ynamaganligini ham sezdiradi.
Rus tilida gapiradigan mehmon maktab hovlisini tozalagan xodimlarga rahmat aytmoqchi. O‘quvchilar unga «Спасибо за помощь» iborasini o‘rgatadi. Xodimlar hurmat sezadi.
Hotel xodimi, yo‘lboshchi va tadbir boshlovchisi ishchilarga rus tilida minnatdorchilik bildiradi.
Kimgadir bugun rus tilida «Спасибо за помощь» deb minnatdorchilik bildiring.
«Intervyu». Ikki o‘quvchi — shoir va Vlas. Shoir «Откуда дровишки?», «Как тебя зовут?» deb so‘raydi, Vlas she’rga mos qisqa javob beradi. Sinf bola xarakterini ta’riflaydi.