Namlik ekologik omil sifatida
Tirik organizm tanasining taxminan 2/3 qismi – suv: u universal erituvchi, gidroliz va fotosintez reaksiyalarida ishtirok etadi, issiqlikni tartibga soladi va moddalarni tashiydi. Quruqlikda namlik yillik yog‘in miqdoriga bog‘liq, uning tanqisligi ham, ortiqchaligi ham cheklovchi omil bo‘lishi mumkin. Namlikka talabiga ko‘ra quruqlik o‘simliklari uch guruhga bo‘linadi: kserofitlar (cho‘l va dasht), mezofitlar (mo‘tadil namlikdagi o‘tloq, o‘rmon, ko‘pchilik madaniy o‘simliklar) va gigrofitlar (nam joy; sholi, qamish – ildiz tizimi kuchsiz, barglari yupqa, og‘izchalar doim ochiq). Kserofitlar ikkiga ajraladi: sukkulentlar suvni ichki to‘qimalarida zaxiralaydi (kaktus, agava, aloy), sklerofitlar (saksovul, yantoq, shuvoq) esa suvni zaxiralamaydi, lekin chuqur ildizi, hujayra shirasining yuqori osmotik bosimi va barg yuzasini kamaytiruvchi moslanishlari bilan suvni tejaydi. Hayvonlarda moslanishlar: fiziologik (siydik kislotasini chiqarish, oziqdagi va yog‘ oksidlanishidan hosil bo‘ladigan metabolik suvdan foydalanish – tuyaning o‘rkachida suv emas, yog‘ saqlanadi), morfologik (muguz tangacha, xitin, chig‘anoq, pat) va etologik (suv izlab ko‘chish, tungi hayot, yozgi uyqu, uyaga yashirinish).
Uch xil o‘simlikning (xonadagi gul, kaktus, suv o‘simligi) barglarini kuzating va suv sarfini taxmin qiling. O‘simlikka sug‘orishni kam-ko‘p qilib tajriba o‘tkazsangiz, buni kattalar bilan kelishing; kaktus tikanlariga tegmang.