Alisher Navoiy. «Makorim ul-axloq»dan parchalar
Alisher Navoiy (1441–1501) hayoti haqida Xondamir (1473/76–1534) tarixchi va adib «Makorim ul-axloq» (1501) asarini yozgan; kitob debocha, muqaddima, o‘n maqsad, xotima va Navoiyning vafoti haqidagi bobdan iborat. Parchalarda Navoiyning bolalikdan so‘zi hayratga solgani, yoshligida Hirotda ko‘p kitob o‘qib ilm olgani, madrasa va xonaqohlar qurdirgani, she’riyatning barcha turlarida mahorat egasi bo‘lgani aytiladi. Mavlono Lutfiy (1366–1465) uning bir g‘azalini eshitib, o‘z minglab baytlarini shu g‘azalga almashtirishga tayyor ekanini aytgan. Asarda Navoiyning Nizomiy «Panj ganj»iga muqobil yozilgan turkiy «Xamsa»si ham eslanadi. Ikki hikoyat uning rahmdilligi va saxiyligini ko‘rsatadi: chumolini uyasiga olib borib qo‘yishi va Sabzavordagi g‘allasini shahzoda foydasiga hadya qilishi.
Portret: Xondamir tasvirlagan Navoiy xislatlarini (bilimga chanqoqlik, rahmdillik, saxovat, ijodiy qudrat) to‘rt qutbli sxemada joylashtiring va har biriga bittadan dalil yozing.