«Kun hamalga kirdi...» g‘azali
«Kun hamalga kirdi…» g‘azali bahor kelishini vasf etadi: Quyosh hamal burjiga kirgach, olam navro‘zi keladi, qahraton qish o‘tadi va qor-muzdan asar qolmaydi. Keyingi baytlarda yer yuzi qayta tirilib bezanadi, bulutlar ko‘tarilganda bog‘lar gullaydi, tol daraxtlari shoxlarini qo‘y-qo‘zi o‘ynagandek silkitadi. Shoir bahor belgilarini lola, bulbul, turna, qo‘zi, oqqush, qarlug‘och, olmaxon, qunduz kabi obrazlar orqali sanaydi: osmonda qushlar, yerda hayvonlar jonlanadi. So‘nggi baytlarda bulbul va qumri qo‘shiqchi kabi tasvirlanib, maqta’da shoir o‘z ismini – Nosir Rabg‘uziy deb – tilga oladi. Asosiy badiiy vositalar – jonlantirish, sifatlash va o‘xshatish.
Bahorning birinchi iliq kunida o‘quvchi atrofdagi o‘zgarishlarni payqab, ularni o‘xshatishlar bilan esda saqladi. Kunning oxirida ko‘rganlarini jonli aytib bera oldi.
Rassomlar, tabiat fotosuratchilari va qo‘shiq mualliflari fasl o‘zgarishlarini diqqat bilan kuzatadi.
Bugungi ob-havoni bir gapda yozib, qaysi so‘z uni eng yaxshi ifodalaganini ayting.
Rasm chizing: g‘azaldagi osmon va yer tasvirlarini ikki ustunga bo‘lib (qushlar – hayvonlar) chizing yoki ro‘yxat qiling.