Anbar Otin
Anbar Otin (1870–1910) XIX asr ikkinchi yarmi – XX asr boshlaridagi o‘zbek shoiralaridan biri. U o‘zining «Tarjimayi hol» asarida otasi Farmonquli Marg‘iloniy, onasi Ashurbibi Qo‘qoniy bo‘lgani, ular bo‘zchi-belbog‘ to‘quvchi ekani va oila juda kambag‘al yashaganini yozadi. U Qo‘qonda turmushga chiqqan; sakkiz yoshida Dilshod otin maktabida o‘qigan va Navoiy g‘azallarini o‘rganishga juda qiziqqan, ustozi uning katta shoira bo‘lishiga umid bildirgan. Anbar Otin o‘zbek va tojik tillarida yozgan, ijodiga Uvaysiy ta’sir qilgan, Navoiyni ustozlarning ulug‘i deb bilgan va Muqimiy, Furqat, Kamiy, Zavqiy, Shavqiy ijodiga qiziqqan. Jismoniy jarohat tufayli umrining ko‘p qismini to‘shakda o‘tkazgan, ammo kitob o‘qish va she’r yozish bilan band bo‘lgan.
O‘tmishda o‘qish imkoniyati cheklangan kishilar haqida o‘qigan o‘quvchi bugun maktabda o‘qish nimalarga imkon berishini yangicha baholadi. U darsga ko‘proq e’tibor bilan qatnashdi.
Ta’lim tadqiqotchilari, tarixchilar va kutubxonachilar o‘qish imkoniyati jamiyatga qanday ta’sir qilishini o‘rganadi.
Maktabda o‘rganganingiz bitta yangi narsani yozing va uni kimga foydali qilish mumkinligini o‘ylang.
Hayot lentasi: tug‘ilish – oila – maktab – turmush – to‘shakka mixlanib qolish – «Risola» (1910) bosqichlarini ketma-ketlikda joylashtiring.