§ 7. O‘zakdagi unli va undosh tovushlarning almashinishi
So‘z yasalganda yoki shakli o‘zgarganda o‘zakdagi tovushlar almashinishi mumkin. Undoshlar almashinishiga misollar: «г»/«ж» — «берег – бережок», «круг – кружить»; «к»/«ч» — «рука – ручка»; «д»/«ж» — «сидеть – сижу»; «т»/«ч» — «катить – качу»; «т»/«щ» — «защитить – защищать»; «з»/«ж» — «резать – режу»; «ск»/«щ» — «искать – ищу». Lab undoshlaridan keyin «л» qo‘shiladi: «топить – топлю», «готовить – готовлю». O‘zakdagi «е»/«и» almashinishi «бер-/бир-, дер-/дир-, мер-/мир-, пер-/пир-, тер-/тир-, стел-/стил-, блест-/блист-, жег-/жиг-, чет-/чит-» o‘zaklarida kuzatiladi: agar o‘zakdan keyin «-а-» suffiksi kelsa, «и» yoziladi («собирать»), aks holda «е» («соберу»). Istisno: «сочетать, сочетание».
«Almashinish ustaxonasi». O‘qituvchi fe’l aytadi (masalan, «тратить»); o‘quvchilar 1-shaxs birlik shaklini («трачу») topadi va almashinishni nomlaydi.