Doston va uning turlari
Darslikka ko‘ra, doston – xalq og‘zaki ijodining eng yirik janri: qahramonlik, ishqiy-sarguzasht va fantastik mazmundagi voqealarni keng tasvirlaydigan yirik hajmli liro-epik asar. U o‘z davri xalq ruhiyatini aks ettiradi va zamonlar o‘tishi bilan yangi mavzular bilan boyib boradi. Dostonning dastlabki ijodkori ko‘pincha unutiladi, asar esa avloddan avlodga o‘tib xalq mulkiga aylanadi. Mavzusiga ko‘ra dostonlar uch turga bo‘linadi: qahramonlik, romantik (ishqiy-sarguzasht) va tarixiy. «Alpomish» qahramonlik dostoni, «Go‘ro‘g‘li», «Ravshan», «Rustamxon», «Oshiq G‘arib va Shohsanam» esa ishqiy-sarguzasht dostonlar qatoriga kiritilgan. Baxshilar ko‘p ming misrani yoddan kuylab ijro etadilar.
Maktabdagi folklor kunida katta sinf o‘quvchilari kichiklarga eski ertakni o‘z so‘zlari bilan aytib beradi. Bolalar avval qiziqib tinglaydi, keyin savol beradi va keyingi hafta o‘zlari takrorlashga urinadi. Hikoya shu tarzda avloddan avlodga o‘tadi.
Folklor yig‘uvchilar, muzey yo‘riqchilari va bolalar kutubxonachilari og‘zaki hikoyalarni saqlab, yangi tinglovchiga yetkazadi.
Biror kattadan yoki sinfdoshingizdan bir ertak yoki maqol so‘rab, uni bugun boshqa birovga aytib bering.
Kartochkalarda dostonlar nomi (Alpomish, Ravshan, Go‘ro‘g‘li, Rustamxon) yozilgan; o‘quvchilar ularni «qahramonlik» va «ishqiy-sarguzasht» ustunlariga ajratadi.