Jahon dehqonchiligi geografiyasi
Qishloq xo‘jaligi iqlimga juda bog‘liq, shu sababli ekinlar hududlar bo‘yicha farqlanadi; unga kapital, texnika va aholi madaniy an’analari ham ta’sir qiladi. Rivojlanayotgan davlatlarda qishloq xo‘jaligining YIMdagi ulushi katta (Afrikaning kam rivojlangan davlatlarida yarmigacha yetadi), boy davlatlarda esa juda kam. Tovar qishloq xo‘jaligi bozorga, avvalo tashqi bozorga mo‘ljallangan, mexanizatsiyalashgan va intensiv; an’anaviy iste’mol xo‘jaligida esa oddiy qurollar, past hosildorlik va ekstensiv usul ustun. Donli ekinlar jahon ekin maydonlarining taxminan yarmini egallaydi, ularning ichida bug‘doy, sholi va makkajo‘xori asosiy. Bug‘doy mo‘tadil kenglik dashtlarida (Xitoy, Hindiston, Rossiya, AQSH, Kanada, Fransiya, Ukraina, Avstraliya) ekiladi; sholi musson mintaqasida, qo‘l mehnati ko‘p Osiyoda (Xitoy, Hindiston, Bangladesh, Indoneziya, Vyetnam) yetishtiriladi; makkajo‘xori bo‘yicha AQSH, Xitoy, Braziliya, Argentina oldinda. Moyli ekinlar: soya (Braziliya, AQSH, Argentina), kungaboqar (Ukraina, Rossiya), zaytun (O‘rta dengiz bo‘yi). Shakar shakarqamishdan (Braziliya, Hindiston) va qandlavlagidan olinadi. Tonik ekinlar: choy (Xitoy, Hindiston, Keniya), qahva (Braziliya, Vyetnam, Kolumbiya), kakao (Kot-d’Ivuar, Gana). Texnik ekinlardan paxtani Hindiston, Xitoy, AQSH, Braziliya va O‘zbekiston ko‘p yetishtiradi, tabiiy kauchukni esa Tailand va Indoneziya.
«Ekin–mamlakat» o‘yini: o‘qituvchi ekin nomini aytadi (choy, kakao, soya, shakarqamish, paxta), o‘quvchilar 2 ta yetakchi davlatni xaritadan topadi.