Tasviriy san’at
Bosmaxona bo‘lmagan zamonda kitob qo‘lda ko‘chirilar edi, shu sabab kitobat san’ati — xattotlik, musavvirlik, lavvohlik va sahhoflik (sahifalash, muqovalash) — rivojlandi. Mirali Tabriziy nasta’liq xatini kashf etgan deb aytiladi; Sultonali Mashhadiy (1432–1520) mashhur xattot edi. Samarqand va Hirotda saroy kutubxonalari bo‘lib, kitobdor boshchiligida xattot va naqqoshlar ishlagan; Hirotda Boysung‘ur kutubxonasida qirqta xattot band bo‘lgan, taxminan 1430-yilda u yerda «Shohnoma»ning miniaturalar bilan bezatilgan mashhur nusxasi tayyorlangan. Tasviriy san’at portret, hayotiy lavha, tabiat manzarasi va kitob rasmlaridan iborat edi. Kamoliddin Behzod (taxminan 1455–1536) Hirot maktabi deb ataladigan uslubning asoschisi bo‘ldi; u tarixiy shaxslar portretlari, saroy marosimlari va jang manzaralarini chizgan, Sharafiddin Ali Yazdiyning «Zafarnoma»siga rasmlar ishlagan. Mahmud Muzahhib chizgan Navoiy portreti ham saqlanib qolgan.
Sinf kichik kitobcha tayyorladi. Bir o‘quvchi matnni toza yozdi, ikkinchisi rasm chizdi, uchinchisi varaqlarni tartib bilan terib lenta bilan bog‘ladi. Hamma o‘z ishini qilgani uchun kitobcha chiroyli chiqdi.
Illyustrator rasm chizadi, kitob dizayneri sahifalarni joylashtiradi, muharrir matnni tekshiradi.
Qog‘ozdan bitta varaqni buklab, ikki betli kichik kitobcha yasang: bir betga qisqa matn, ikkinchisiga rasm chizing.
«Xattot va musavvir»: bolalar yangi so‘zni chiroyli yozib, atrofini bezatadi (qalam yoki flomaster bilan, o‘tkir asbobsiz).