VI–VII asrlarda madaniy hayot

Bu davrda Sug‘d, Xorazm va Toxaristonning alohida yozuvlari bo‘lgan; sug‘d va xorazm yozuvlari qadimgi oromiy yozuvi asosida, toxar yozuvi esa baqtriya yozuvi asosida shakllangan. Turklar 38–40 belgidan iborat ko‘kturk run yozuvidan foydalangan, u tosh va yog‘ochga o‘yib yozishga qulay bo‘lgan; Kultegin va Bilga xoqon bitiklari shu yozuvda. Yozuv ko‘pincha charm, yog‘och, sopolga bitilgan, qog‘oz esa qimmat bo‘lgani uchun kam ishlatilgan. Aholining ko‘pchiligi zardushtiylikka e’tiqod qilgan; buddaviylik, nasroniylik, moniylik va turklarning qam (shomoniylik) dini ham mavjud edi, qam Ko‘k Tangriga sig‘inishga asoslangan. Shahar markazi — shahriston, uni rabotlar o‘ragan; Samarqand eng yirik shaharlardan bo‘lib, maydoni taxminan 200 gektar edi. Afrosiyob, Panjikent, Varaxsha devoriy suratlari, Ajinatepadagi yotgan budda haykali (uzunligi taxminan 12 m), ganch o‘ymakorligi va Choch raqslari bu davr san’atidan dalolat beradi.