Me’morchilik, san’at va musiqa

Samarqand, Buxoro, Urganch, Termiz, O‘zgan va Marvda saroy, masjid, madrasa, minora, maqbara, tim va karvonsaroylar qurildi. Buxorodagi Ismoil Somoniy maqbarasi (X asr), Minorai kalon, Vobkent va Jarqo‘rg‘on minoralari (XII asr) shu davr me’morchiligining namunalaridir. Ismoil Somoniy maqbarasi pishiq g‘ishtdan, naqshli terrakota usulida terilgan. Kitobga ko‘ra, Nurota tizmasidagi Xonbandi nomli X asr suv ombori granit tosh va suvga chidamli qorishmadan qurilgan. X asrdan sinchkori imoratlar (yog‘och sinch, orasi xom g‘isht) keng tarqaldi; paxsa va xom g‘isht ham asosiy qurilish materiali edi. Naqqoshlik, o‘ymakorlik rivojlandi, imoratlar peshtoqi, eshigi bitiklar bilan bezatildi. Kitob qo‘lda ko‘chirilgani uchun xattotlik keng tarqalgan san’at edi. Musiqada ud, tanbur, qo‘biz, rubob, nay, surnay, karnay, qonun kabi cholg‘ular chalingan; «Rost», «Navo», «Buzruk» kabi kuylar keyinchalik Shashmaqomning poydevori bo‘lgan. Shashmaqom — «olti maqom» — o‘zbek va tojik xalqlarining mumtoz musiqa majmuyi.