Ijtimoiy-iqtisodiy taraqqiyot va bunyodkorlik

Temur va temuriylar davrida shaharlar kengayib, hunarmandchilik rivojlandi: kulolchilik, tosh o‘ymakorligi, yog‘och o‘ymakorligi, duradgorlik, mashhur Samarqand qog‘ozi ishlab chiqarildi. Savdo yo‘llari orqali Xitoy, Hindiston, Rossiya yerlari va Yaqin Sharq bilan aloqa yuritildi. Ulug‘bek 1428-yilda pul islohoti o‘tkazib, mis fulus («fulusi adliya») zarb qildi; bu tangalar yetti shaharda zarb etilgan, kitobga ko‘ra, savdoni osonlashtirgan. Savdogarlardan olinadigan soliq tamg‘a deyilgan. Yer egaligining asosiy turlari: davlat yerlari (mulki devoniy), xususiy yer (mulk), diniy muassasalarga bag‘ishlangan vaqf yerlari va jamoa yerlari. Xizmat evaziga beriladigan suyurg‘ol yerlarida egalari ko‘pincha soliqdan ozod bo‘lgan; tarxon yorliqlari ham imtiyoz bergan. Dehqonlar xiroj to‘lagan: sug‘oriladigan yerdan hosilning taxminan uchdan bir qismigacha, lalmi yerdan olti–sakkizdan bir qismigacha; shuningdek ushr (o‘ndan bir), chorvadan zakot (kitobga ko‘ra 2,5 foiz) va begor (majburiy mehnat) bo‘lgan.