Temuriylar davridagi siyosiy jarayonlar

Amir Temur 1405-yil 18-fevralda Xitoyga yurish paytida O‘trorda vafot etdi. Uning ulkan saltanati bir markazdan boshqarish uchun juda keng va xilma-xil edi, bu esa ajralib chiqishni xohlagan kuchlarga qulaylik berdi. Temur nabirasi Pirmuhammadni valiahd qilib belgilagan edi, biroq Mironshohning o‘g‘li Xalil Sulton 1405-yil 18-martda Samarqandni egallab, o‘zini Movarounnahr hukmdori deb e’lon qildi. Unga qarshi amirlar, boshqa shahzodalar va Pirmuhammad bosh ko‘tardi; Pirmuhammad 1407-yil 22-fevralda fitnachilar qo‘lida halok bo‘ldi, Mironshoh esa 1408-yil 22-aprelda Qoraqo‘yunli turkmanlar boshlig‘i Qora Yusuf bilan jangda o‘ldi, Ozarbayjon va Iroq esa temuriylar qo‘lidan chiqdi. Xuroson hokimi Shohrux (Temurning o‘g‘li) 1409-yil 25-aprelda Amudaryodan o‘tib Samarqand tomon yurdi; qariyb besh yillik urushlardan charchagan aholining katta qismi uni qo‘llab-quvvatladi. Shohrux Hirotni markaz qilib Xurosonni, o‘g‘li Ulug‘bek esa Samarqandda Movarounnahrni boshqardi. Shunday qilib, davlat amalda ikki qismga bo‘lindi.