Temuriylar davridagi siyosiy jarayonlar
Amir Temur 1405-yil 18-fevralda Xitoyga yurish paytida O‘trorda vafot etdi. Uning ulkan saltanati bir markazdan boshqarish uchun juda keng va xilma-xil edi, bu esa ajralib chiqishni xohlagan kuchlarga qulaylik berdi. Temur nabirasi Pirmuhammadni valiahd qilib belgilagan edi, biroq Mironshohning o‘g‘li Xalil Sulton 1405-yil 18-martda Samarqandni egallab, o‘zini Movarounnahr hukmdori deb e’lon qildi. Unga qarshi amirlar, boshqa shahzodalar va Pirmuhammad bosh ko‘tardi; Pirmuhammad 1407-yil 22-fevralda fitnachilar qo‘lida halok bo‘ldi, Mironshoh esa 1408-yil 22-aprelda Qoraqo‘yunli turkmanlar boshlig‘i Qora Yusuf bilan jangda o‘ldi, Ozarbayjon va Iroq esa temuriylar qo‘lidan chiqdi. Xuroson hokimi Shohrux (Temurning o‘g‘li) 1409-yil 25-aprelda Amudaryodan o‘tib Samarqand tomon yurdi; qariyb besh yillik urushlardan charchagan aholining katta qismi uni qo‘llab-quvvatladi. Shohrux Hirotni markaz qilib Xurosonni, o‘g‘li Ulug‘bek esa Samarqandda Movarounnahrni boshqardi. Shunday qilib, davlat amalda ikki qismga bo‘lindi.
Maktab to‘garagi qoidasini yozib qo‘ydi: sardor ketsa, o‘rnini kim egallaydi. Bir kuni sardor kasal bo‘lib qoldi va to‘garak to‘xtamadi, chunki hamma nima qilishni bilardi. Yozilgan qoida tortishuvdan saqladi.
Tashkilot rahbari o‘rinbosarni belgilaydi, huquqshunos kelishuvni yozadi, jamoa kapitani o‘rniga navbatdagi kishini tayinlaydi.
Sinf yoki to‘garak uchun «sardor bo‘lmasa, kim o‘rnini egallaydi» degan bitta qoidani yozing va sababini bir gap bilan qo‘shing.
«Merosxo‘r kim?»: sinf Temur nabiralari — Pirmuhammad, Xalil Sulton va yana ikki shahzoda rolini o‘ynab, taxtga da’vo uchun dalillar keltiradi.