Temuriylar saltanatining inqirozga yuz tutishi
Ulug‘bek o‘ldirilgach, Abdullatif ukasi Abdulaziz va ota tarafdorlarini ham o‘ldirtirdi, biroq olti yarim oy ichida o‘zi fitna qurboni bo‘ldi. Samarqandda Mirzo Abdullo, Buxoroda Abu Said hukmdor bo‘ldi; 1451-yilda Abu Said Abulxayrxon yordamida Bulung‘ur anhori bo‘yidagi jangda Abdulloni yengib, Samarqandni oldi, 1457-yilda Hirotni ham egalladi. 1469-yil boshida u turkmanlar (Oqqo‘yunlilar)ga qarshi yurishda asirga tushib, qatl etildi. 1469-yil 24-martda Sulton Husayn Boyqaro Hirotga kirdi: davlat yana ikkiga bo‘lindi, Xurosonni Husayn (qariyb 40 yil), Movarounnahrni Abu Saidning o‘g‘illari — avval Sulton Ahmad (1469–1494) — boshqardi. Husayn davrida iqtisod va madaniyat ko‘tarildi, buning ortida vazir Alisher Navoiy (1441–1501) ham turardi. Movarounnahrda esa tarqoqlik kuchaydi; Xoja Ubaydulloh Ahror 1454-yilda Samarqandni qamal qilgan Abulqosim Bobur bilan raqiblarni yarashtirdi. Shu zaif holatdan foydalanib, Dashti Qipchoqdan kelgan Muhammad Shayboniyxon 1500–1501-yillarda Buxoro va Samarqandni egalladi, 1507-yilda Hirotni olib temuriylar hukmronligiga yakun yasadi.
«Xoja Ahror vositachi»: ikki bola raqib shahzoda, uchinchisi Xoja Ahror bo‘lib, kelishuv shartlarini muhokama qiladi.