O‘rta Osiyo xalqlari Turk xoqonligi davrida
VI asr o‘rtalarida Oltoy va Janubiy Sibirdagi turkiy qabilalarni birlashtirgan yangi davlat — Turk xoqonligi vujudga keldi. Uning asoschisi Bumin 552-yilda xoqon deb e’lon qilindi. G‘arbga yurishlarga Istami boshchilik qilib, «Yabg‘u xoqon» unvonini oldi, 555-yilga kelib turklar Sirdaryo va Orol bo‘ylarigacha yetdi. Eftallardan xavfsiragan Sosoniylar shohi Xusrav I Anushervon (531–579) turklar bilan harbiy ittifoq tuzdi va Istamining kuyovi bo‘ldi. 563–567-yillardagi hujumlarda Eftallar davlati yengildi: Amudaryoning janubiy qirg‘oqlarigacha bo‘lgan yerlar Eronga, uning o‘ng sohillari bo‘ylab Kaspiy dengizigacha cho‘zilgan yerlar turklarga o‘tdi. Xoqonlik qabilalar ittifoqiga tayangan, uni xoqon boshqargan, o‘n o‘q budunining hokimi yabg‘u, o‘n ming otliq qo‘mondoni shod deyilgan. Voha hokimliklarini mahalliy sulolalar boshqarishda qoldirib, turklar ulardan boj va yasoq olish bilan cheklangan. Mustaqillikka intilgan hokimlar tufayli xoqonlik VI asrning 80-yillari oxirlarida Sharqiy va G‘arbiy xoqonliklarga bo‘lindi.
«Ittifoq»: ikki guruh sosoniy va turk elchilari bo‘lib, Eftallarga qarshi ittifoq shartlarini muhokama qiladi.