Undov so‘zlar: his-hayajon va buyruq-xitob

Undov so‘zlar so‘zlovchining kuchli his-tuyg‘usini, birovni chaqirish, buyurish yoki hayvonni haydash istagini ifodalaydi. Ular na mustaqil, na yordamchi so‘zlar qatoriga kiradi: narsani nomlamaydi, boshqa so‘zlarni bog‘lamaydi va gapdagi so‘zlar bilan grammatik aloqaga kirishmaydi. Ma’nosiga qarab undovlar ikki guruhga ajratiladi: his-hayajon undovlari (oh, voy, uf, attang) va buyruq-xitob undovlari (hoy, ey, chu, tss). Yozuvda undovdan keyin vergul qo‘yiladi: Uf, charchadim! Ammo undov undalma bilan yonma-yon, undan oldin kelsa, ular orasiga vergul qo‘yilmaydi: Ey do‘stim, kel!