Miloddan avvalgi I ming yillikda Hindiston
Mil. avv. VII–VI asrlarda Hindistonda Magadha, Koshala, Malla kabi bir necha davlat paydo bo‘ldi. Makedoniyalik Aleksandr O‘rta Osiyodan so‘ng Panjobga bostirib kirdi (mil. avv. 327–325); mahalliy aholi qattiq qarshilik ko‘rsatdi, charchagan qo‘shin oldinga yurishni istamadi va Aleksandr qaytib ketdi. Shundan keyin sarkarda Chandragupta Shimoliy Hindistondagi davlatlarni birlashtirib, Maurya davlatiga asos soldi (taxminan mil. avv. 321); poytaxti Pataliputra. Mil. avv. III asrda podsho Ashoka davrida Maurya eng yuksak darajaga erishdi; Ashoka keyinchalik buddaviylikni qo‘llab-quvvatladi. Hindistonda matematika va astronomiya rivojlandi: o‘nlik sanoq tizimi va nol tushunchasi shakllandi, hind raqamlari arablar orqali dunyoga tarqaldi (shuning uchun ularni «arab raqamlari» deymiz). Shaxmat (chaturanga) ham Hindistonda paydo bo‘lgan; shakar shakarqamishdan olingan. Qadimiy sanskrit tilida «Mahabharata» va «Ramayana» dostonlari yozilgan. Mil. avv. VI asrda shahzoda Siddhartha Gautama (Budda — «ma’rifat topgan») buddaviylikka asos soldi. U insonning azobi istaklardan kelib chiqadi, shuning uchun yolg‘on gapirmaslik, zo‘ravonlik qilmaslik va istaklardan voz kechish kerak deb o‘rgatgan.
«Nolsiz hisob»: bolalar nol belgisidan foydalanmay 100 yoki 205 sonini yozishga urinib, nolning ahamiyatini his qiladi.