Qadimgi Yunoniston afsonalari

Yunon afsonalari — xudolar va bahodirlar haqidagi rivoyatlar. Ularda titanlar, sirenalar (yarim qush, yarim ayol), kentavrlar (yarim ot, yarim odam), sikloplar (peshanasida bitta ko‘zi bor devlar) kabi mavjudotlar uchraydi. «Mif» yunoncha «rivoyat» ma’nosini beradi. Afsonalar olamning yaratilishi, odamning paydo bo‘lishi, qahramonlar jasorati va dengiz sayohatlari haqida hikoya qilib, qadimgi yunonlarning dunyoqarashini bilishga yordam beradi; ular tarixiy manba hisoblansa-da, haqiqat va uydirma aralashgan. Afsonaga ko‘ra, avval Yer ilohasi Geya va Osmon xudosi Uran paydo bo‘lgan; ularning farzandlari titanlar Olimp tog‘idagi xudolar ularni ag‘darmaguncha hukmronlik qilgan. Titan Atlas osmon gumbazini yelkasida ko‘tarib turgan. Gerakl 12 ta jasorati tufayli xudolar qatoridan joy olgan. Uch xudo olamni boshqargan: Zevs — osmon va oliy xudo, Poseydon — dengiz, Aid — marhumlar saltanati. Boshqa xudolar: Afina (donishmandlik), Apollon (yorug‘lik, musiqa, she’riyat), Artemida (ov), Ares (urush), Demetra (dehqonchilik), Gefest (temirchilik), Dionis (uzumchilik), Femida (adolat). Yunonlarning xudolari odamlarga o‘xshab, qizg‘anchiq, janjalkash va qasoskor tasavvur qilingan; ular sharafiga ko‘plab ibodatxonalar qurilgan.