Yurt obodonchiligi, adabiyot va san’at
Amir Temur poytaxt Samarqandni obod qildi: mudofaa devori tiklandi, shaharga oltita darvozadan kirilgan, Zarafshondan suv keltirilgan. U Ko‘ksaroy saroyini, Bibixonim jome masjidini (1399–1404-yillarda) qurdirdi. 1403-yilda yosh vafot etgan nabirasi Muhammad Sulton uchun maqbara qurildi; 1405-yilda Amir Temurning o‘zi ham shu yerga dafn etildi va u Go‘ri Amir deb ataladi. Samarqand atrofida bog‘lar barpo etilgan, ular orasida Dilkusho bog‘i mashhur edi. 1404-yilda Samarqandga kelgan Ispaniya elchisi Gonsales de Klavixo bu shaharni o‘z esdaliklarida tasvirlagan. Shahrisabzdagi Oqsaroy, Turkistondagi Ahmad Yassaviy maqbarasi ham shu davr me’morchiligi namunasidir. Alisher Navoiy 1441-yil 9-fevralda Hirotda tug‘ilgan va 1501-yilda vafot etgan. U Husayn Boyqaro bilan birga o‘sgan, bolaligidan she’r yozgan. Turkiy tilda «Navoiy», forsiy tilda «Foniy» taxallusi bilan she’rlar yozgan. Uning «Xamsa»si turkiy tilda yozilgan beshta katta doston bo‘lib, o‘zbek adabiyotining ulkan yutug‘i hisoblanadi; Navoiy o‘zbek adabiy tilining rivojiga katta hissa qo‘shdi. Kamoliddin Behzod (taxminan 1455–1536) Navoiyning zamondoshi, buyuk miniatyura rassomi edi. U Husayn Boyqaro kutubxonasida ishlab, qo‘lyozma kitoblar uchun nafis miniatyuralar chizgan.
«Miniatyura»: kichik qog‘ozga (A5) o‘zingiz yoqtirgan bir sahnani juda mayda va nozik chizing — bahor bog‘i yoki bozor. Nima uchun miniatyuralar kitobga mos?