Jahon iqtisodiyoti muammolari
Ba’zi iqtisodiy muammolar barcha davlatlarga tegishli bo‘lib, ularni faqat hamkorlikda hal qilish mumkin. Urush iqtisodiyotni o‘nlab yil orqaga suradi, harbiy xarajatlar esa ta’lim, sog‘liq va ishlab chiqarishga ketishi mumkin bo‘lgan mablag‘ni oladi. Iqtisodiy faoliyat havo, suv va tuproqni ifloslantiradi va iqlimni o‘zgartiradi; 2015-yilda BMT doirasida qabul qilingan Parij kelishuvi global isishni sanoatlashuvgacha bo‘lgan davrga nisbatan 2 °C dan ancha past, imkon bo‘lsa 1,5 °C da ushlab turishni maqsad qiladi (kitobdagi 175 ta imzolagan davlat soni eskirgan: hozir kelishuvda dunyoning deyarli barcha davlatlari ishtirok etadi). Neft, gaz va ko‘mir cheklangan va notekis taqsimlangan, shuning uchun quyosh, shamol va suv energiyasi kabi muqobil manbalar va energiya tejash ahamiyatli bo‘lib bormoqda. Boy va kambag‘al mamlakatlar o‘rtasidagi farq katta: daromadning katta qismi nisbatan kam aholiga to‘g‘ri keladi, qashshoqlik chegarasini Jahon banki kabi tashkilotlar belgilab, vaqti-vaqti bilan qayta ko‘rib turadi. Ochlikning sabablari — past daromad, qurg‘oqchilik, mojarolar va yetkazib berishdagi muammolar; Maltus aholi tez, oziq-ovqat esa sekin ko‘payadi, deb bashorat qilgan, ammo hosildorlik va texnologiya o‘sishi sababli bu bashorat to‘la amalga oshmadi, lekin taqsimot va resurs muammolari saqlanib qolmoqda.
«Global muammo — mahalliy yechim». Guruhlar bitta muammoni (ifloslanish, energiya, ochlik) tanlaydi va maktab yoki mahalla darajasida uchta oddiy chorani (suvni tejash, chiqindini saralash, elektrni tejash) taklif qiladi; kattalar bilan kelishib bajarish mumkin bo‘lganini belgilaydi.