Chorvachilik tarmoqlari va ularni rivojlantirish istiqbollari
Chorvachilik – qishloq xo‘jaligining asosiy tarmoqlaridan biri. U aholini go‘sht, sut, yog‘, tuxum bilan, sanoatni esa jun, teri, mo‘yna kabi xomashyo bilan ta’minlaydi; chorva chiqindilari yerni o‘g‘itlashda ishlatiladi. Tarmoqlari: qoramolchilik, qo‘ychilik, yilqichilik, parrandachilik; shuningdek baliqchilik, mo‘ynachilik va ipakchilik ham chorvachilikka kiritiladi. Odamlar energiyani o‘simlik va hayvon mahsulotlaridagi uglevod, oqsil va yog‘dan oladi. Yem-xashak tarkibida anorganik (suv, mineral moddalar) va organik moddalar (azotli moddalar, yog‘lar, uglevodlar, vitaminlar) bo‘ladi. Ko‘kat oziqda 95 foizgacha suv bor, don va quruq xashakda esa 6–20 foiz. Ildizmevali ekinlarda kaliy va natriy tuzlari ko‘p, kalsiy va fosfor kam. Mis, kobalt, yod, rux kabi mikroelementlar ham hayvon rivoji uchun muhim. Hayvonlar bilan muloqotda notanish hayvonga yaqinlashmang, ularni kattalar yonida silang, tegib bo‘lgach qo‘llarni sovun bilan yuving; sutni qaynatib iching.
Ertalab ichilgan sut, jun paypoq, charm poyabzal va tuxum – bularning ko‘pi chorva mahsulotlaridan olinadi. Chorvachilik bizga kundalik kerakli narsalarni beradi.
Chorvador, veterinar va sut mahsulotlari ishlab chiqaruvchisi chorva mahsulotlari bilan ishlaydi.
Hayvondan olinadigan bitta mahsulotni tanlab, u fermadan uyingizgacha qanday bosqichlardan o‘tishini o‘ylang.
Jadval: o‘zingiz bilgan 8 ta chorva mahsulotini «oziq-ovqat» va «sanoat xomashyosi» ustunlariga ajrating.