O‘g‘itlash me’yori, solish usullari, muddati va samaradorligi
Tuproqni oziq elementlari bilan boyitish uchun ba’zi maydonlarda maxsus o‘simliklar (beda, oq va sariq qashqarbeda) ekilib, keyin haydab yuboriladi – bu yashil o‘g‘itlar. Organik o‘g‘itlar tirik organizmlar chiqindilari bo‘lib, tuproq tuzilishini yaxshilaydi va me’yorida ishlatilsa, yer ekologiyasi uchun xavfsizroq hisoblanadi. Hamma ekinlarga go‘ng yoki kompost beriladi; bodringga yangi go‘ng, boshqalarga chirigan go‘ng solinadi. Hosil yig‘ilgach, tuproqning yuza qismi yumshatiladi: bu namlikni saqlaydi va begona o‘tlarni yo‘qotadi. O‘g‘it yerni haydash paytida beriladi: yer 20–35 sm chuqurlikda haydalib, o‘g‘it tuproq bilan aralashtiriladi. O‘g‘it solishning uch usuli bor: ekishdan oldin (asosiy), ekish vaqtida (qator oralig‘iga yoki chuqurchalarga oz miqdorda) va ekishdan keyin (o‘sish davrida oziqlantirish). Me’yor ekin turiga va tuproqqa qarab belgilanadi; o‘g‘itni o‘zboshimchalik bilan ko‘p solish ekinga ham, tuproqqa ham zarar. Xavfsizlik: o‘g‘it solishni, ayniqsa kimyoviy o‘g‘itni, kattalar bajaradi; bolalar qo‘lqopsiz tegmaydi.
Jadval: uch usulni (ekishgacha, ekish vaqtida, ekishdan so‘ng) 3 ustunli jadvalga yozib, har biriga bittadan misol keltiring. Amaliy o‘g‘it solish yo‘q.