Kashtachilikning rivojlanish tarixi va ish usullari
Kashta tikish san’atining ko‘p asrlik tarixi bor. Qadimdan sochiqlar, dasturxonlar, bayram kiyimlari, peshbandlar va bosh kiyimlar kashta bilan bezatilgan. Kashta usullari, gullari va ranglarining uyg‘unligi avloddan avlodga o‘tib takomillashgan; xalq ustalari buyumlari chiroyli gullari, ranglarning mosligi va aniq bajarilishi bilan ajralib turadi. Muzeylarimizda XIX asr kashtalari eng yaxshi saqlangan. Kashta bilan kiyim yangilanadi, salfetka, panno, yostiq jildi va sovg‘alar bezatiladi. Kashta tikish uchun igna, angishvona, qaychi, santimetr lentasi, gardish va mulina iplari kerak; ular maxsus qutichada saqlanadi. Xavfsizlik: to‘g‘ri o‘tirish, yorug‘lik chap tomondan tushishi, igna faqat yostiqchada saqlanishi, qaychini yopiq holda uzatish va ignaning sonini ish oxirida sanash.
Muzeyda ko‘rgazmaga qo‘yilgan do‘ppi va dasturxondagi naqshlar ustalarning sabrini ko‘rsatadi. Har bir mayda naqsh ko‘p chokdan iborat.
Kashtachi, muzey xodimi va dizayner kashta san’atini saqlaydi va yangilaydi.
O‘zingiz qo‘lda yasagan narsani, masalan rasm yoki qog‘oz buyumni tanlab, u nechta mayda bosqichdan iboratligini sanang.
Muzey sayohati: o‘qituvchi kashtali buyumlar rasmini ko‘rsatadi. O‘quvchilar ularda ko‘rgan gul, rang va naqshlarni daftarga yozadi. Igna bilan ish bu darsda yo‘q.