Leksik vositalarni nutqiy uslublarda qo‘llash. Ma’nodosh va shakldosh so‘zlar uslubiyati
Ma’nodosh so‘zlar ma’nosi yaqin bo‘lsa-da, uslubga xoslanishi, emotsional-ekspressiv bo‘yog‘i va ma’no darajasi bilan farqlanadi: masalan, zo‘r so‘zlashuvga, benazir esa kitobiy uslubga xos. Ularni to‘g‘ri tanlash fikrni aniq va ta’sirli qiladi, shuningdek, bir so‘zni ketma-ket takrorlashdan saqlaydi. Shakldosh so‘zlar yozilishi va aytilishi bir xil, ma’nosi har xil so‘zlardir (yosh – «yoshlik» va «ko‘z yoshi»; o‘t – «olov» va «o‘simlik»). Ular noto‘g‘ri qo‘llansa, ma’no chalkashadi, ammo ongli ishlatilsa, so‘z o‘yini, kinoya va qochirim hosil qiladi. Paronimlar talaffuzi o‘xshash, ma’nosi har xil so‘zlar bo‘lib (asr – asir, ahd – ahl), ularni aralashtirish uslubiy xatodir. Mumtoz adabiyotdagi tuyuq janri shakldosh so‘zlarga asoslangan to‘rtlikdir.
«Sinonimlar zanjiri»: bir so‘z (masalan, «ketmoq») uchun guruh navbatma-navbat ma’nodoshlar aytadi va ularning uslubini belgilaydi.