O‘zbekistonning ijtimoiy-iqtisodiy rivojlanishi

O‘zbekiston iqtisodiyoti mustaqillikdan keyin bozor iqtisodiyotiga bosqichma-bosqich o‘tdi. 1990-yillarning birinchi yarmida sobiq ittifoq doirasidagi xo‘jalik aloqalari uzilgani sababli iqtisodiy pasayish bo‘ldi, keyin barqarorlashuv va o‘sish davri boshlandi. Mamlakatda taxminan 100 dan ortiq turdagi foydali qazilmaning minglab konlari topilgan: oltin, uran, mis, tabiiy gaz, kaliy tuzlari, fosforit kabi resurslar bilan dunyoda ajralib turadi. Yirik konlar Navoiy, Toshkent, Qashqadaryo, Buxoro viloyatlari va Qoraqalpog‘istonda. Aholisi 1990-yildagi taxminan 20 mln dan hozir taxminan 37 mln gacha o‘sdi; bu subregionda eng ko‘p aholi. Sanoat ulushi oshdi, yengil sanoatning o‘rni nisbatan kamaydi, mashinasozlik (avtomobilsozlik), kimyo, rangli metallurgiya, energetika va qayta ishlash rivojlandi; yangi sanoat markazlari faqat Toshkent atrofida emas, boshqa viloyatlarda ham paydo bo‘ldi. Qishloq xo‘jaligida paxta maydonlari qisqarib, g‘alla, sabzavot, meva, uzum ko‘paydi; g‘alla yetishtirish keskin oshib, don bilan o‘zini ta’minlash darajasi ko‘tarildi; paxta, ipak va qorako‘l an’anaviy tarmoq bo‘lib qoldi. Transportda temiryo‘llar yagona tarmoqqa birlashtirildi, tezyurar poyezdlar («Afrosiyob», «Sharq», «Nasaf») yo‘lga qo‘yildi. Eksportda paxta tolasi ulushi keskin kamaydi, energiya, rangli metall, tekstil, oziq-ovqat va kimyo mahsulotlari ulushi oshdi; asosiy hamkorlar – qo‘shni davlatlar, Xitoy, Rossiya, Turkiya, Koreya Respublikasi va boshqalar. Erkin iqtisodiy zonalar (Navoiy, Angren, Jizzax va boshqalar) sanoat va investitsiyalarni jalb qilishga xizmat qiladi.