Avstriya-Vengriya imperiyasining tashqi siyosati
Avstriya-Vengriya tashqi siyosatining markazida Bolqon yarimoroli turardi: u bu yerda o‘z ta’sirini mustahkamlab, Rossiya ta’sirini cheklamoqchi edi. Buning uchun 1879-yilda Germaniya bilan ittifoq tuzdi (1882-yildan Italiya bilan birga — Uchlar ittifoqi). 1878-yilgi Berlin kongressi unga Bosniya va Gersegovinani boshqarish huquqini berdi, 1908-yilda esa u bu o‘lkalarni qo‘shib oldi; bu Rossiya va Serbiya bilan munosabatlarni keskinlashtirdi. 1911–1912-yillardagi Italiya–Turkiya urushi Usmoniylarni zaiflashtirdi, 1912-yilda Bolgariya, Serbiya, Chernogoriya va Gretsiya Bolqon ittifoqini tuzib, Birinchi Bolqon urushini boshladi. G‘alabadan keyin hududlarni bo‘lishda kelishmovchilik chiqdi va 1913-yilda Ikkinchi Bolqon urushida Bolgariya mag‘lub bo‘ldi; Serbiya kuchaydi. Avstriya-Vengriya Serbiyani o‘z manfaatiga xavf deb bilib, urushga tayyorgarlik ko‘ra boshladi va tashqi siyosatda Germaniyaga tobora qaram bo‘ldi. 1914-yil 28-iyunda (darslikda 28-iyul deb xato yozilgan) Sarayevoda bosniyalik serb millatchisi taxt vorisi Frans-Ferdinandni o‘ldirdi; bu voqea urushga bahona bo‘ldi.
«Bolqon xaritasi»: 1913-yildan keyin Serbiya, Bolgariya, Gretsiya va Chernogoriya hududlari qanday o‘zgarganini xaritada ko‘rsating.