XIX asr oxiri — XX asr boshlarida Italiya
Fransiya–Prussiya urushi Italiyani to‘liq birlashtirishga imkon berdi: papa hokimiyatini qo‘riqlab turgan fransuz qo‘shini urush tufayli olib ketilgach, 1870-yil sentabrida italyan qo‘shini Rimni egalladi, u poytaxt bo‘ldi, papa hokimiyati Vatikan bilan cheklandi (1871-yilgi qonun papaning daxlsizligini tan oldi). Italiya ikki palatali parlamentli konstitutsiyaviy monarxiya edi; katolik dini yagona din deb tan olindi. Mamlakat agrar bo‘lib qoldi: yer yirik egalarda, dehqonlar og‘ir shartlarda ijarachi edi; shu bilan birga temiryo‘llar, savdo floti va yangi sanoat (masalan, «Fiat», 1899) rivojlandi. Aholining daromadi G‘arbiy Yevropada eng past darajada edi, ko‘plar chet elga ish izlab ketdi; 1892-yilda Sotsialistik partiya tuzildi, 1898-yilda Milanda ish tashlash to‘qnashuvlarga aylandi. 1903–1914-yillarda (tanaffuslar bilan) hukumatni J. Jolitti boshqardi: kasaba uyushmalari va ish tashlashga yo‘l qo‘yildi, bolalar va ayollarning tungi mehnati cheklandi, saylovdagi mulk va savodxonlik senzi bekor qilindi. Tashqi siyosatda Italiya 1882-yilda Uchlar ittifoqiga qo‘shildi, Eritreya va Somalini egalladi, ammo Efiopiyaga qarshi urushda 1896-yil 1-martda Adua yonida mag‘lub bo‘ldi. 1902-yilda Fransiya bilan betaraflik kelishuvi tuzdi, 1911-yilda Turkiyaga qarshi urush boshlab Liviyani egalladi.
Maktab tanlovida bir jamoa yuqori ball olish uchun oldin zaif joylarini yozib, keyin shularga ko‘proq vaqt ajratdi. Natijada ular rejaga mos tayyorlandi.
Iqtisodchilar mamlakat kuchli va zaif tomonlarini jadvalga yozadi, tashqi aloqalar xodimlari qo‘shni davlatlar bilan munosabatlarni baholaydi, jamoa rahbarlari kuchli va zaif tomonlarni solishtiradi.
O‘zingiz yoki oilangiz uchun bitta ishda ikki kuchli va ikki zaif jihatni yozib, ularni qanday yaxshilash mumkinligini bir jumlada ayting.
«Italiya xaritasi»: Rim, Vatikan, Milan, Sitsiliya, Eritreya, Somali va Liviyani xaritada belgilang.