AQSHning tashqi siyosati
XIX asr oxirida AQSH Lotin Amerikasi, Karib havzasi va Tinch okeani bo‘yidagi mamlakatlarga e’tiborini qaratdi. 1889-yilda Vashingtonda birinchi Panamerika konferensiyasi chaqirildi; AQSH Monro doktrinasi («Amerika amerikaliklar uchun») asosida G‘arbiy yarimsharda ta’sirini kuchaytirdi, Samoaning bir qismi va 1898-yilda Gavayi unga qo‘shildi. 1898-yilda Kuba sohilida AQSH harbiy kemasi portlagach (sababi munozarali), Kongress Ispaniyaga qarshi urush boshladi; urush bir necha oy davom etdi. 1898-yil 10-dekabrdagi Parij shartnomasi bo‘yicha Ispaniya Puerto-Riko va Guamni berdi, Filippin 20 mln dollar evaziga AQSHga o‘tdi, Kuba esa rasmiy mustaqil bo‘lsa-da, AQSH nazoratida qoldi. 1903-yilda Panama Kolumbiyadan ajralib mustaqil deb e’lon qilindi, AQSH uni tan olib, kanal qurish huquqini oldi; Panama kanali 1914-yilda ochildi va Atlantika bilan Tinch okeani o‘rtasidagi dengiz yo‘lini ancha qisqartirdi. T. Ruzvelt Monro doktrinasini kengaytirib, AQSH «xalqaro politsiya» vazifasini bajarishi mumkinligini aytdi («yo‘g‘on kaltak»), Taft esa kreditlar orqali ta’sirni kuchaytirdi («dollar diplomatiyasi»). 1899-yilda davlat kotibi Xey Xitoy masalasida «Ochiq eshiklar» notalarini yubordi: barcha davlatlarga Xitoy bilan teng savdo imkoniyati berilishi talab qilindi.
Mahalla yaqinida yangi yo‘l qurilgach, o‘quvchilar maktabga qancha vaqtda yetishini oldin va keyin taqqosladi. Raqamlar ro‘yxati yo‘lning foydasini ko‘rsatdi.
Qurilish muhandislari va loyiha rahbarlari yo‘l yoki kanal qurish foydasini hisoblaydi, tashqi savdo mutaxassislari transport yo‘llariga baho beradi, tahlilchilar bir qarorning oqibatlarini yozadi.
Biror qaror (masalan, yangi tartib) uchun «oldin / keyin» jadvalini tuzing va bitta foydali, bitta noqulay oqibatni yozing.
«Xaritada»: Kuba, Puerto-Riko, Panama, Gavayi, Filippin, Guamni toping va AQSHga qanday o‘tganini belgilang.